Wmo

De Wmo of te wel de wet maatschappelijke ondersteuning is in 2007 geintroduceerd waarbij deze wet de Wvg, de welzijnswet en de functie huishoudelijke hulp uit de AWBZ.  De bedoeling van de Wmo was een eind te maken aan het rechtsysteem en in de plaats daarvan een wet te hebben waarmee problemen die burgers ondervonden op te lossen. Het eruit halen van het recht was essentieel om de focus te krijgen op het oplossen van problemen en niet te blijven hangen in de juridische discussie van wel of geen recht hebben. Door hevige protesten vanuit de patientenverenigingen die al zagen gebeuren dat gemeentes grote delen van de toenmalige Wvg voorzieningen zouden schrappen uit begrotingstechnische overwegingen, werd de Wmo gewijzigd en deed de compensatieplicht zijn intrede. Het effect ervan heeft mijns inziens veel goede bedoelingen te niet gedaan en heeft er voor gezorgd dat de Wmo nooit goed uit de verf gekomen is.

Momenteel is heel Nederland in de ban van “de kanteling”.  De kanteling is eigenlijk een teruggang naar de basisbeginselen van de Wmo waarbij oplossen voor op staat en niet het recht op een voorziening.  Het lastige is dat de compensatieplicht onverminderd aanwezig is.  Dat levert een spagaat op die niet eenvoudig op te lossen is. De paradox van de kantelende Wmo. Binnenkort een blog hierover.