Blijven uitgaan van resultaatgebieden

In de gekantelde werkwijze die veel gemeentes momenteel gebruiken wordt uitgegaan van resultaatgebieden. Het is van groot belang deze werkwijze door te zetten. Beter gezegd, ga uit van resultaten en niet van inzet van zorg.  Inzet van zorg is uitgangspunt geweest en nog steeds bij AWBZ indicaties. Een vraag om begeleiding te indiceren bij het CIZ resulteert in een onderzoek naar regie beperkingen. Zijn die aanwezig dan wordt nog gekeken of er iemand in de buurt “die regie taken wil overnemen”.  Zo niet dan wordt aan cliënt een bepaalde klasse begeleiding geïndiceerd gebaseerd op aan de orde zijnde beperkingen. Met het afgeven van betreffende indicatie voor een bepaalde tijd is het CIZ klaar.  Wat er vervolgens in de praktijk gebeurt met deze indicatie en wat de consequenties van inzet zijn, wie er ingezet wordt, daar is geen enkele controle of zicht op.  Maar dan ook werkelijk geen enkele. Dus we hebben het vage uitgangspunt van regie zoals ik in de blog begeleiding en persoonlijke zorg omschreven heb, we hebben een redelijk objectieve inschatting dat er beperkingen zijn en vervolgens zijn we er? Ik dacht het niet.  Ik kom in de praktijk te vaak situaties tegen waar veel begeleiding ingezet wordt zonder enig resultaat, sterker nog soms werkt het totaal averechts en zou het stopzetten van begeleiding wel eens de oplossing van betreffende probleem zijn.  Vergelijk het met het gebruik van medicijnen:  Een cliënt krijgt een medicijn, deze helpt redelijk tegen de klachten maar cliënt ontwikkeld nieuwe klachten waarvoor ook medicijnen gegeven worden.  Voor je het weet heeft cliënt een waslijst aan medicijnen en aan klachten. Haal je alle medicijnen weg dan blijken opeens ook bijna alle klachten spoorloos te verdwijnen. Bij begeleiding zie je vergelijkbare problematiek; een begeleider neemt de regie over maar doet dat niet helemaal op maat waardoor er problemen ontstaan die daarvoor er niet waren. De client kijkt naar de begeleider en laat het aan hem of haar over, de begeleider weet niet hoe waardoor problemen toe nemen. Ook mantelzorgers die normaal helpen laten het afweten en laten het over aan de “professional”.

Het is bittere noodzaak om als gemeente controle te krijgen en te houden over de effecten van hetgeen je inzet.  Dat is zeker mogelijk maar daarvoor moet je de nodige tools en samenwerking gaan neerzetten.  Een consulent wordt straks niet alleen iemand die wel of niet toegang verleent tot individuele voorzieningen maar ook iemand die het resultaat moet evalueren, het proces moet begeleiden.

En dan hebben we nog de functie persoonlijke verzorging. De functie persoonlijke zorg is van hele andere orde dan de functie begeleiding, waar de functie begeleiding uitblinkt in vaagheid is de functie persoonlijke zorg duidelijk en concreet met dien verstande dat verzorgenden niet opgeleid zijn om cliënten te verzelfstandigen en er wel winst te halen is in het verzelfstandigen van cliënten. Als oud ergotherapeut mag ik daarover meepraten. Praktijk voorbeeld: cliënt heeft door medische oorzaak een verlamde arm.   Om die reden lijkt er noodzaak voor huishoudelijke hulp en persoonlijke zorg en doordat cliënt zich afhankelijk voelt, wordt hij depressief waardoor ook begeleiding nodig is bij diverse zaken. Administratie is moeilijker door schrijfproblemen met rechter verlamde arm, etc. Een situatie die in de praktijk voorkomt, ik ben hem meerdere keren tegen gekomen.  Je zou echter deze cliënt ook kunnen trainen in het eenhandig uitvoeren van activiteiten zowel huishoudelijk als qua persoonlijke zorg als bijvoorbeeld links leren schrijven. Dat levert een enorme bezuiniging op terwijl je tegelijkertijd een cliënt hebt die daardoor zichzelf beter voelt en zelfstandiger.  Als gemeente heb je de beleidsvrijheid om zelf te kiezen hoe je omgaat met hier genoemde situaties. Welke keuzes maakt u?

Ik adviseer gemeentes de resultaten van begeleiding te verkennen, wat levert dat nu per saldo op?  Wat is het effect van de hoeveelheid uren cq lengte van de indicatie? Organiseer een onderzoek het resultaat zal u verbazen.

Tevens adviseer ik gemeentes de mogelijkheid van verzelfstandiging van cliënten versus inzet persoonlijke zorg onder de loep te nemen om na te gaan of daar winst te halen valt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *